Поэзия және проза

Ана тілін менсінбейтін арсыздар, Әлі біздің арамызда барсыздар. Тамырынан ажыраған қансыздар, Бар намыстан жұрдай болған жансыздар. Әншейінде кеуде керген, паңсыңдар

Күні кеше осы желіге жаңылпаштар салып, оның ел-елдегі оқушыларға жетуін өтініп, баршаңыздан қолдан келгенінше көмек берулеріңізді сұраған болатынбыз. Бұл өтінішімізді

Қарап отырсақ, қымбатшылық жағадан алып тұр. «Жау жағадан алғанда, бөрі етектен тартадының» кебі баяғы. Доллар анау «ұшып» кеткен. Мұнай мынау

Үрейленбе қарағым, Толмасын мұңға жанарың… Сан рет жеңген Қазағым, Төтеден келген ажалын. Оба, шешек, қарасан… Саусағың жетпес санасаң. Соның да

    Исраил Сапарбай   Дәрмені жоқ, Даты көп дімкәс қала Үнсіз қалған ұқсайды үнтаспаға. Көнбей жатыр әуенім әуселеме, Келмей

Өмір кейде биік құздың шетіндей, Кейде көркем сұлу қыздың бетіндей. Жеңімпаздың ұлықтайтын досы көп, Ал,жеңілсең мұңаясың жетімдей. Өмір кейде кең

Уақыт тоқтап тұрмайды, Бір қуаныш, бір қайғы. Өзгертуге шама жоқ, Тағдыр дейміз мұндайды. Атқан оқтай зырлайды, Өміріңді ұрлайды. Жанын адам

Тойгүл Нұржанқызы: — Көпшілігі «Мұқағали ішкіш болыпты» деп жатады. Бүгінгі жастар Мұқағалиды қалай қабылдауы керек? Шаяхмет Имашұлы: — Бұл сұраққа

  Көктем келді, тағы да көктем келді… Біз қыдырған гүл жапты бөктерлерді. Сағынам тау самалын… өпкен желді, Қол бұлғап, қош

Кітапхана! Оқу залы! Тыныштық! Тыныштықтың өзі-дағы тым ыстық. Тұлғалар тұр бір-бір томға айналып, Ұлылармен үнсіз ғана ұғыстық. Кітапхана! Күбірі жоқ