Әңгіме

Әжем марқұм айтып отырушы еді, «тіл мен көз деген жаман балам, ол адамды алып ұрады. Сақтанып жүру керек» деп. Оған

1. Айналаңдағы тіршілікті жан-жүрегіңмен көруді үйрен, көз көргеннің бәріне қуана біл – шөпке, ағашқа, құсқа, жануарға, жерге, көкке. Оларға мейірімді

Ертеде ақылды, сабырлы ене, жалғыз ұлына келін түсіріп, шаңырағына шаттық кіргізеді. Бірақ келін жаңа өмірге бейімделе алмай, кейде енесіне қатты

Жақында бір ағайынның үйінде қонақ та болдым. Жиналған меймандардың көбі жастар екен. Әсіресе қыз-келіншектердің қарасы көп. Төрде отырған апа -осы

Менің әжем 87 жасқа қараған шағында өмірден өтті. Ол кісі өте биязы, сулу, аппақ, кішкентай бойлы,өте биязы болатын. Сондай мейрімді,

«Ойпырым-ай, ә! Ойпырым-ай!». Осы одағай сөз соңғы уақыттары Жуасбайдың тіл ұшына жиі үйірілетін болды. Бұлай болатын да жөні бар. «Апыр-ай,