АУЫЛДЫҢ БАЛАСЫМЫН

Ауылдың баласымын – қырға ғашық,

құмға ғашық, әдемі жырға ғашық,

түлкінің құйрығындай бұлаңдаған,

қашаған – жол барады қырдан асып.

Ауылдың баласымын – гүлге ғашық,

күнге ғашық, сыр бүккен түнге ғашық,

Суретші – табиғат сан бояумен,

жатыр, әне, даланың көркін ашып.

Ауылдың баласымын – айға ғашық,

таңға ғашық, тербеткен ойға ғашық,

қып – қызыл боп ұялған, Күн – келіншек,

жатыр, әне, қырқамен аймаласып.

Ауылдың баласымын – жерге ғашық,

желге ғашық, ақ пейіл елге ғашық,

бұлттың өзі жетеді бұл далаға,

сағынышын жаңбыр қып, белден асып.

Ауылдың баласымын – далалықпын,

кең, жомарт, мәрт мінезден – жаралыппын,

ойына келе бермес қалалықтың,

сырын ұқтым даладан – даналықтың!!!