Қазақ танымында өмірдің бастауы – құрсақтан.

Іштегі сәби жай ғана «бала» емес, аманат, періште жан, болашақтың өзі деп қаралған. Сондықтан да оны «көрпеш» деп еркелетіп, құнын адам өмірімен теңестірген.