Әңгіме

Юта штатының тұрғыны қазақ қызын 6 айлығында асырап алған. Шетелдік әйел Қазақстаннан бір емес, екі бала асырап, бүгінде тәрбиелеп отыр.

—Мама, біздер құрдастармен бір жерде бас қосып отырмақшы едік, Айлинді қарайсыз ғой я? —деп қиылған келініне, Айгүл қайдан «жоқ» десін.

Ерте, ерте, ертеде қазақтың байтақ жеріне, көшпенді деген еліне жеті жұт келген кез еді. Бірінші жұт – «мезгілсіз жауған қалың

Әлім қарт атын тебіне түсіп алға озды. Астындағы шолақ торының жорғаға бергісіз жылдам жүрісіне желе жортып әзер ілескен серіктері екі

Баяғыда жасы сексенге келген бір шіріген бай шал, желігіп төртінші əйел алғысы келіпті. Ол заманда жағдайы келген кісілер, шариғат бойынша

Қанағатшылдық – пенденің ең жақсы қасиеті. Оның аясына сабыр мен жомарттық қоса кіреді. Ал бұл үшеуі біріксе, алынбас қамал болмас.

Адам қызғаныштан тез қартаяды. Реніштен ауру пайда болады. Ашушаң жүдегіш келеді. Адамды тәрбиелейтін қаталдық емес, мейірім. Ұйықтар алдында бәрін кешіріп,

Жас жұбайлар бақытты ғұмыр сүріп жатқандай еді, бірақ арада көп күн өтпей жатып жаңа түскен келін оғаш мінез көрсетті. Оған

— Біздің ауыл тура Қытай мен Моңғолияның шекарасында еді. Ол кезде шекара қазіргідей тышқан жорғаламастай торланбаған, кей жерінен үйірлі жылқы

Ертерек заманда Құдайға құлшылық қылған, тақуа бір жігіт өмір сүріпті. Жігіт ер жеткенде әкесі үйлену туралы сөз көтерсе, ол қашқалақтай